به گزارش تابش کوثر، این قانون که از مارس ۲۰۲۶ با هدف مقابله با اعتیاد به تلفن همراه اجرایی خواهد شد، بر اثرات زیانبار تلفن همراه بر یادگیری و رشد دانشآموزان تأکید دارد.
به گزارش رسانههای کره جنوبی، طرح ممنوعیت استفاده از تلفن همراه روز چهارشنبه با ۱۱۵ رأی موافق از مجموع ۱۶۳ نماینده حاضر به تصویب رسید. این اقدام پس از افزایش نگرانیها درباره تأثیر منفی گوشیهای هوشمند بر تمرکز و عملکرد تحصیلی دانشآموزان صورت گرفته است.
بنا بر قانون جدید، دانشآموزان در طول ساعات رسمی درس اجازه استفاده از گوشی نخواهند داشت و معلمان میتوانند مانع استفاده آنان از این وسایل در محیط مدرسه شوند. همچنین مدارس موظف خواهند بود برنامههایی برای آموزش استفاده صحیح از ابزارهای دیجیتال ارائه کنند.
این قانون استثنائاتی را نیز در نظر گرفته است. استفاده از دستگاههای کمکی برای دانشآموزان دارای نیازهای ویژه، کاربردهای آموزشی یا شرایط اضطراری همچنان مجاز خواهد بود.
چوی اون-یونگ، مادر یک دانشآموز ۱۴ ساله در سئول، گفت: «بچهها دیگر نمیتوانند گوشیهایشان را کنار بگذارند. وقتی به مدرسه میروند باید درس بخوانند، دوست پیدا کنند و در فعالیتها شرکت کنند، اما مدام به تلفن بازمیگردند و این مسئله روی یادگیری هم اثر منفی میگذارد.»
بر اساس یک نظرسنجی دولتی در سال ۲۰۲۴، نزدیک به یکچهارم از جمعیت ۵۱ میلیونی کره جنوبی به تلفن همراه وابستگی شدید دارند. این رقم در میان نوجوانان ۱۰ تا ۱۹ سال به ۴۳ درصد میرسد. همچنین بیش از یکسوم نوجوانان گفتهاند که نمیتوانند زمان استفاده از شبکههای اجتماعی را کنترل کنند.
کیم سون، مادر دو دانشآموز دبستانی، با اشاره به خطرات فضای مجازی افزود: «بچهها در شبکههای اجتماعی به همدیگر توهینهای بسیار تند میکنند و این مسئله والدین را نگران کرده است.»
چو جونگ-هون، نماینده حزب مخالف «قدرت مردم» و پیشنهاددهنده این طرح، اعلام کرد: «شواهد علمی و پزشکی فراوانی وجود دارد که نشان میدهد اعتیاد به تلفن همراه آثار بسیار مخربی بر رشد مغزی و عاطفی دانشآموزان دارد.»
با این حال، دیدگاهها درباره این قانون یکدست نیست. اتحادیه محافظهکار معلمان کره از طرح حمایت کرده و آن را پشتوانه حقوقی قوی برای محدودیت در کلاسها دانسته است. یک سخنگوی این گروه گفت که ۷۰ درصد معلمان از اختلال در کلاس به دلیل استفاده از گوشی شکایت داشتهاند.
اما اتحادیه دیگر، یعنی «انجمن معلمان و کارکنان آموزشی کره»، موضع رسمی در قبال این قانون ندارد و برخی اعضا معتقدند که این اقدام حق دسترسی دانشآموزان به تلفن همراه را نقض میکند.
چو یونگ-سان، دبیر دبیرستان، در انتقاد از قانون گفت: «در شرایط فعلی، دانشآموزان خارج از کلاس و مؤسسات آموزشی جایی برای دیدار دوستان ندارند و ارتباطاتشان بیشتر از طریق شبکههای اجتماعی است. مشکل اصلی هم کنکور رقابتی کشور است، نه تلفن همراه.»
کنکور موسوم به «سونهاُنگ» یک آزمون هشتساعته سنگین است که نتیجه آن آینده دانشگاهی، شغلی و حتی درآمد دانشآموزان را تعیین میکند. بسیاری از کودکان کرهای از نخستین روز مدرسه برای این آزمون آماده میشوند. یک دانشآموز ۱۳ ساله به رسانه ها گفت که بهدلیل کلاسهای خصوصی و مشق شب تا نیمهشب بیدار میماند و اصلاً فرصتی برای اعتیاد به گوشی ندارد.
برخی دانشآموزان نیز به کارآمدی این قانون تردید دارند. سو مین-جون، دانشآموز ۱۸ ساله دبیرستانی، گفت: «ممنوعیت استفاده در کلاس کافی نیست، چون بچهها در راه یا شبها در خانه باز هم به تلفن برمیگردند. به جای مصادره گوشی، باید آموزش داد که چگونه بدون آن زندگی کنند.»
م/۱۱۰*
نظر شما