این ماده میتواند به جای سختافزارهای سنگین در ابزارهای پوشیدنی به کار رود؛ مثلاً بندهای دستبندهای هوشمند دیگر نیازی به مدارات جداگانه نخواهند داشت و خودشان به عنوان قطعه الکترونیکی عمل میکنند. این مواد جدید در عین حال سبک و قابل بازیافت هستند و میتوانند بدون استفاده از مواد سمی تجزیه شوند.
راز این فناوری در ترکیب پپتیدها و پلاستیکهاست. محققان با تغییر ساختار پلاستیک PVDF و اتصال آن به مولکولهای پپتیدی، مادهای ساختهاند که قابلیت جابهجایی و ذخیره انرژی را در محیطهای کوچک دارد. این قابلیتهای خاص میتواند به تولید حسگرها، چیپهای حافظه و حتی پارچههای هوشمند منجر شود.
به گفته این استاپ، این فناوری میتواند صرفهجویی چشمگیری در مصرف انرژی داشته باشد و به دلیل زیستتخریبپذیر بودن آن، میتواند در راستای حفظ محیط زیست نیز قدم بردارد.
م/110*